donderdag 2 april 2020

Het Belang van Limburg

Mustafa Kör, een van de Limburgse dichters die meedoet met het project. Foto: Jimmy Kets

70 dichters bieden troost met persoonlijk gedicht voor coronadoden

HASSELT - Een persoonlijk uitvaartgedicht voor coronadoden. Dat is het doel van Gedichtenkrans, een initiatief waaraan zeventig Belgische dichters hun pen lenen.

Gedichtenkrans is er gekomen op initiatief van huidig Dichter des Vaderlands Carl Norac. De inspiratie vond hij bij de Eenzame Uitvaart, een project waarbij dichters een gedicht schrijven voor mensen die in eenzaamheid begraven worden. "Dat project wordt nu uitgebreid voor de coronadoden", zegt dichter Michaël Vandebril. Hij werkt samen met productiehuis VONK & Zonen, dat Gedichtenkrans in Vlaanderen coördineert. "Ook deze mensen sterven eenzaam in het ziekenhuis. Door de maatregelen moet het afscheid bovendien in beperkte kring plaatsvinden. Als dichters willen we ons steentje bijdragen door een persoonlijk gedicht te schrijven en zo wat troost te bieden."

Per provincie

De zeventig dichters werden ingedeeld per provincie. In Limburg schrijven Luuk Gruwez, Lotte Dodion, Bart Stouten, Nerkiz Sahin, Elvis Peeters en Mustafa Kör mee. Ook Vandebril zelf, langs vaderszijde geworteld in Tessenderlo, versterkt het Limburgse dichterslegioen. Families van een coronaslachtoffer die graag een persoonlijk gedicht willen, nemen contact op met VONK & Zonen: "Na de aanvraag zal een van de dichters contact opnemen met de familie en maximum vijf dagen later helemaal gratis een gepersonaliseerd gedicht bezorgen over de overledene. Dat kunnen ze gebruiken tijdens de uitvaart." Mits toestemming van de familie verschijnt het gedicht ook op de website www.dichterdesvaderlands.be/gedichtenkrans. "Daar zullen ook algemene uitvaartgedichten beschikbaar gesteld worden voor families die misschien de tijd niet vinden om een aanvraag te doen."

Gedichtenkrans werd gisteren gelanceerd. "Na enkele uren lopen de eerste aanvragen al binnen", zegt Vandebril. "Met zeventig dichters kunnen we wel wat werk verzetten, maar als dat nodig zou zijn, kan dat eventueel nog uitgebreid worden." Een gedicht aanvragen kan via info@vonkenzonen.be

Luuk Gruwez, Hasselaar met West-Vlaamse roots, schreef een van de eerste gedichten voor zijn vroegere leraar Nederlands die in Kortrijk stierf aan de gevolgen van het coronavirus. 

DE KUNST VAN DE BOOM
 Alsof het gister was, zit ik weer rillend te zingenin mijn flinterige hemd van zinnen, exactals toen een pukkelprins nog puberde in mij,behept met een te talrijk ik, nog niet doorkneed in grillen en usances van de laatste snik.Ik zat te dromen in je klas, begluurde door het raamde olmen. Je  sprak: 'De kunst van de boom is het blad.'Ik kon nog toveren: eens zou ik mij te voorschijn schrijven. Al had de schemering de kamer nog niet ingepalmd,je hield naast mij de lamp, wees mij de weg tot inhet diepste van mijn moedertaal opdat ik in haarniet verdwalen zou. En hoezeer wees je mij steeds op het magnifieke nutteloze dat je soms toch bijmoet lichten hoewel het ook vanzelf al straalt.−Een halve eeuw later. Nog steeds moet ik mijzelftevoorschijn schrijven. Je ademloosheid doet mij happen naar lucht. Er kwamen rovers in je aan.Zij namen bezit van je taal en je bestaan,in deze roofzuchtigste van alle lentes, waarinvoor jou geen blad meer groeit noch valt. 

Luuk Gruwez